گويد تهور الرّجل ، يعنى آن مرد با كم مبالاتى و بىاحتياطى در فلان مشكل واقع شد و گويد فره بر وزن كرم مصدر آن فراهه يا فراهيه به معناى حذاقتست و فاره يعنى كسى كه مهارتش آشكار است و گويد فتق مثل فتّق بمعنى شقّ است يعنى شكافت و در بعضى از نسخه‌ها بجاى فتقتها ، فتّتها ذكر شده كه از فتّ بمعنى كوبيدن و شكستن بانگشتانست بطورى كه در قاموس ميگويد و گويد حشاش يا حشاشه بضمّ حاء باقيمانده جانست در مريض و مجروح ، و گويد و قير ، گله و دسته از گوسفندان يا گوسفندان كوچك را گويند . و گويد امحضه الردّ مثل محضه يعنى دوستى را خالص قرار داد و غناء بفتح غين و مدّ ، رضامندى و قانع شدن است و بكسر غين و قصر الف ضدّ فقر يعنى توانگرى است و ثراء بفتح ثاء و مدّ الف زياد مال داشتن را گويند و جوهرى گويد تيّار موج است و اينكه ميگويند ، قطع عرقا تيّارا يعنى جلو عرق تند و سريع الجريان را گرفت ، و اينكه ميگويند ، اوليته يدا يعنى نعمتى به او دادم ، و عارفه يعنى احسان و كار خير ، و جوهرى گويد ظلامه و مظلمه يعنى آنچه كه نزد ستمگرى مطالبه كنى و آنچه را كه ظالمى از تو گرفته باشد ظلامه يا مظلمه گويند ، و جمّ الغفير يعنى عدد زياد ، و در مصباح گويد ، نزلت عن الحق يعنى از حق ( خود ) گذشتم و او را رها كردم ، و در قاموس گويد ، اقتراح يعنى بديهه‌گوئى و حاضر جوابى و ابتداء كردن بكلام و زورگوئى . 21 - حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : همانا خداوند روز قيامت جمعيتهائى را برانگيزد كه ميزان اعمال آنها از گناهان پر است ، به آنها ميگويند ، اين گناهان شما پس حسنات شما كجاست ؟ و گر نه نابود شويد آنها ميگويند بار خدايا ما براى خود حسنه و كار خيرى نميشناسيم ، آنگاه از جانب خداوند ندا شود اى بندگان من اگر شما براى خودتان كار خيرى سراغ نداريد من سراغ دارم و آن را فراوان و پر بر ميسازم سپس رقعه ( قطعه ) كوچكى را مىآورند و در كفّه حسنات